Doelstelling

Aan theorieën en verklaringen ontbreekt het in onze samenleving niet, het wordt pas echt interessant wanneer we ze toetsen aan de praktijk. In een kort bestek hebben we een raamwerk geschetst waarbinnen het spel begrepen kan worden, in het verlengde gaan we op zoek naar oplossingen voor maatschappelijke problemen om dan te evalueren of we – in aansluiting met het werk van Mw. Drs. M.M. De Jong – kunnen spreken van een gebrek aan speelsheid bij de ‘adolescent’. Andere vraag stelt zich of ‘speelsheid’ ook niet leidt tot een gebrek aan ‘volwassenheid’ in de zin van bewustwording en aandacht voor dat wat zich aanbiedt en het algemeen belang kan dienen.

Raamwerk

Spectrum

Het raamwerk biedt ons een zo ruim mogelijk speelveld en kent een esoterische inslag, veronderstellend dat mensen een tweeledige natuur hebben. Of dat werkelijk zo is, is onderwerp van onderzoek temidden het leven dat aan ons verschijnt. De (her)ontdekking van onze ware natuur laat vermoeden dat we het kind in ons hervinden en staat in schril contrast met de vermeende ‘vastgeroestheid’ van courante instituties. Welke middelen en strategieën kunnen we bedenken om ons uit deze situatie te ‘worstelen’ opdat de mensheid verlost wordt van haar ketenen? Met deze nobele opdracht gaan we aan de slag binnen het spel dat we leven noemen, rekeninghoudend met alle obstakels die we dienen te overwinnen om succes te boeken. Over ‘waarheid’ bestaan verschillende concepten, we kiezen voor een pragmatische aanpak.

Pragmatisme

Volgens dit concept is een ervaring ‘waar’ als deze ervaring het individu helpt om een probleem op te lossen of om een situatie meester te worden. Ervaringen of overtuigingen worden beschouwd als handelingen zoals alle andere handelingen, en ware ervaringen en overtuigingen zijn die ervaringen en overtuigingen die positieve consequenties hebben. Pragmatisten hebben kritiek op het correspondentieconcept van waarheid, omdat ze vinden dat dit weinig met het alle daagse leven te maken heeft. Zij willen een mensgerichte theorie en zeggen: iets is waar omdat het waarde voor iemand heeft. Dit concept is dus subject betrokken en probeert niet het subject uit te schakelen. Waarheid is hier valuatie: iets is waar als het samenhangt met onze belangen, iets is niet waar als het niet samenhangt met onze belangen.

Problemen

Problemen komen in alle maten en gewichten, groot en klein. Problemen kunnen ‘bestaan’ en ‘niet bestaan’ tegelijkertijd, dit lijkt paradoxaal maar is eenvoudig te verklaren door het ontbreken aan kennis over reeds beschikbare oplossingen. Voor iemand die de oplossingen wel kent, is er geen probleem maar dat weet diegene die ermee worstelt op dat moment (nog) niet. Naargelang de aard van het probleem kan een oplossing een grote sociale impact hebben, dit geeft richting aan onze uitdaging. We maken een onderscheid tussen de oplossing in technische zin en de subjectieve waardering van de mens als manifestatie binnen tijd en ruimte. Kunnen we op deze manier meer inzicht krijgen in het spel van de psyche die als grondslag voor het leven aangenomen wordt?

Economische crises

Binnen dit geheel nemen we de ‘economische crisis’ als bijzonder aandachtspunt, hoe kunnen we onze speelsheid aanwenden opdat onze belangen gediend worden? Anders gezegd, is het mogelijk om de vermeende ‘vastgeroestheid’ aan te tonen en als ‘onwaar’ te zien? Welke impact hebben sociale innovaties en wordt hierdoor de theorie ‘the paradox of solutions‘ bevestigd? Wat betekent dit voor ons welzijn en welke strategieën kunnen we ontwikkelen om deze ‘knoop’ vreedzaam te ontwarren? Hoe verhoudt utopie zich tot distopie? Zijn we onwetend over de oplossingen en waarom? Speelt de psyche een spel met zichzelf dat lijden impliceert als een ‘ingebakken’ element binnen het levensspel? Welke concrete oplossingen kunnen we aanbrengen om diverse stellingen te staven?

Werkdocumenten

Voor deze oefening maken we gebruik van ‘werkdocumenten’ die simultaan beschouwd kunnen worden, stuk voor stuk willen ze uitnodigen tot diepgaander reflectie opdat we ons bewuster worden van de situatie. Met deze werkdocumenten trachten we een verband te leggen met de centrale benchmark ‘The Paradox of Playfulness, redefining its ambuguity’. Tegelijkertijd voegen we het woord bij de daad door interpellatie van andere ‘spelende mensen’, op deze manier spelen we ‘real time’. (lees meer)